|
Frans
- Marie-José
- Lanny - Joost
- Wim
Henk
Kloppers
Zo
om en nabij mijn 4e jaar begon ik reeds aan de
hoofden van mijn paps en mams te zeuren om een
piano. Telkenmale legden zij mij meewarig uit, dat
ik, afgezien van de centjes die een piano zou kosten,
er geen een zou krijgen omdat ons huisje slechts een
woonkamer bezat van 3 bij 4 meter, en het toch niet
de bedoeling kon zijn om voortaan met zijn vieren
aan de piano te moeten eten.
Door
mijn aanhoudende gezeur kregen mijn ouders toch wel
sterk de indruk dat ik veel interesse in muziek had
en zodoende werd besloten om mij op mijn 6e
jaar als leerling op de toenmalige Volksmuziekschool
in te schrijven.
Aan
het eind van het 2e leerjaar moest er een
instrument worden gekozen en daar onze woonsituatie
nog altijd hetzelfde was (wij werden groter en ons
huisje steeds kleiner, leek het wel), werd door mijn
vader besloten dat het dan maar gitaar moest worden.
De goede man liet er geen gras over groeien en liet
in Schiedam een klassieke gitaar voor mij bouwen!
Na
mijzelf zo’n 4 jaar te hebben onderworpen aan het
bestuderen van het klassieke gitaarspel, met een
bijzonder strenge leraar, die zo af en toe de
neiging had om een ferm tikje op je hand te geven
als hij vond dat je houding niet geheel correct was,
werd ik zo rond mijn 12e jaar hevig
verliefd op de toen opkomende “Rock & Roll”.
Al snel werd, samen met mijn klasgenootjes Lanny
Smouter en Fred Severin een bandje geformeerd, The
Rocking Thunders genaamd. Zo’n tweemaal in
de week repeteren gaf al snel resultaat en we deden
het niet slecht op de talentenjachten waaraan we
meededen. Tot onze verbazing werden we benaderd door
een aantal mensen die ons wilden managen. Onder hun
leiding werd de band uitgebreid d.m.v. het
aantrekken van een zanger met een bijzonder
krachtige stem,Tony Leckard (Ton Bosma voor intimi).
Hierna ging het met rasse schreden; het ene optreden
na het andere, zowel door Nederland als België.
Helaas heeft de toen nog bestaande dienstplicht ons
bandje de das omgedaan.
Na
op te verwaarlozen wijze ons landje zo’n 16
maanden te hebben verdedigd was ik rijp om op de
gitaar mijn grenzen te verleggen en ben op les
gegaan bij Luut Buijsman, die mij de grondprincipes
van de Jazzgitaar heeft bijgebracht.
Vanaf
de opkomst van de Jazzrock en Fusion ben ik mij gaan
bekwamen in het bas-spelen in deze stijlen en ben
toen, samen met Peter Vlietstra, de pianist/zanger/componist
van de Nederlandse soulband The
Free, de band
Flame
begonnen, waar ook Wim Keijsers in meedrumde.
Na
enkele jaren kreeg ik de behoefte om mijn muzikale
vaardigheden verder uit te breiden en besloot
dit te bereiken door zgn.
“amusementsmuziek” te gaan spelen, waarbij je
bijna alle stijlen muziek wel enigszins leert
beheersen. Met de, in dit circuit, bekende formatie Midnight
Special, heb ik als beroepsmuzikant in dik 7
jaar circa 1.000 feestavonden opgeluisterd.
Vervolgens ben ik gaan werken als free-lance
gitarist, totdat ik werd gebeld om halsoverkop een
band samen te stellen om die ene bewuste feestavond
te redden!
De
gevolgen hiervan zijn, als het goed is, reeds bekend…
en ik ben heel eerlijk als ik zeg dat came2play
de leukste band is waarin ik ooit heb gespeeld, met
vrolijke, goed spelende muzikanten waarvan de lust
om te musiceren afstraalt!
ONTMOET DE ANDERE BANDLEDEN...
Frans
- Marie-José -
Lanny - Joost
- Wim
|
